Het zou iedere christen moeten aanspreken Ė dat land in het Midden Oosten waar onze Heer Jezus op aarde leefde en waar Hij stierf voor onze zonden en is opgestaan uit de dood: IsraŽl. Wij horen zoveel negatiefs erover en over haar bewoners dat wij zouden kunnen vergeten dat Jezus een Jood was!

Wij hebben ook een toenemend aantal medegelovigen in IsraŽl leren kennen, ook onder de Palestijnen en het is een voorrecht geweest voor ons om hen meerdere malen te bezoeken om hen te bemoedigen. De meeste christenen die naar IsraŽl gaan, brengen hun tijd door met het bezoeken van de ĎHeilige Plaatsení waar Jezus met Zijn discipelen woonde en werkte. Dat is op zich wel interessant, maar het is nog veel boeiender om de Ďlevende stenení, onze broeders en zusters in de Heer te bezoeken en om te spreken over ons levend geloof waar en wanneer mogelijk.

Dit laatste bezoek logeerden wij enkele dagen in Yaffo (Joppa), vlakbij de grote stad Tel Aviv. Kijk naar Handelingen 10 in de bijbel voor het verhaal van de apostel Petrus die in Joppa logeerde en de boodschap van de Heer hoorde dat hij het evangelie moest brengen aan de heidenen. Het huis waar Petrus logeerde, staat er waarschijnlijk nog

Wandelend langs de boulevard, op weg om een duik te nemen in de Middellandse Zee, kwamen wij mensen tegen uit verre uithoeken van de wereld. Wij konden getuigen tegen boeddhistische careworkers uit Nepal, die in IsraŽl woonden, om hulpbehoevenden te verzorgen. Zij waren zo blij om ons te ontmoeten en bleven maar fotoís van ons maken, misschien meer dan honderd. Zij waren ver van huis en hunkerden duidelijk naar vriendschap.

Wij konden praten met jonge Kenianen die ook duidelijk behoefte hadden aan vriendschap. Wij konden met hen spreken over ons geloof.

Een andere keer gingen wij met een Russisch sprekend evangelist, Dov Bikas, uit in Tel Aviv om eveneens Russisch sprekende drugsverslaafden te zoeken en ze uit te nodigen voor een Bijbelstudie waar ze zouden horen hoe ze vrij van drugs zouden kunnen komen. Wat een nood! Levend in de openlucht in een vuil, smerig oud busstation en zonder hoop.††Volgens Dov gingen die avond 7 van hen in op de uitnodiging. Cor mocht een bemoedigend getuigenis geven hoe hij de Heer had leren kennen. Na de Bijbelstudie kreeg een ieder een warme maaltijd. Er is een mogelijkheid ook tot opname in een christelijke centrum voor degenen die echt vrij willen worden.

Wij hebben ook een voorganger, Joseph Haddad, ontmoet in de stad Haifa. Hij en zijn vrouw zijn van Libanese afkomst en zij namen ons mee naar een Arabisch dorp aan de Libanese grens om een Libanese familie te ontmoeten en de lunch bij hun te genieten. Het was een gek idee om te bedenken dat de Iraanse president Ahmadinejad op dat moment misschien alleen enkele kilometers bij ons vandaan was, want hij maakte een officieel bezoek aan Libanon, van waaruit hij dreigde IsraŽl te vernietigen met de hulp van de Hezbollah. Hij zou symbolisch enkele stenen over de grens gegooid hebben naar IsraŽl toe. Wij konden bedenken dat uiteindelijk het de Heer is, die alle dingen beslist.

ďDe machthebbers van deze wereld hebben hun hoofden bijeen gestoken en de leiders spannen samen tegen de HERE en Zijn Gezalfde.Ē Psalm 2 vers 2, lees voor de uitkomst de hele psalm.

Daarna zijn wij een week naar Jeruzalem gegaan Ė een gezegende tijd. Wij hadden een speciale ontmoeting. Wij liepen in de graftuin waar wij geloven dat Jezus is gekruisigd en opstond uit de dood.

Er waren erg veel groepen aanwezig die hun eigen avondmaalsdiensten hielden, waarschijnlijk mensen van alle uithoeken van de wereld. Wij kwamen in de buurt van ťťn groep die een avondmaalsdienst in het Engels hield en ik zei tegen Cor: ĎIk herken de stem van de leiderí. Toen keek ik naar hem en herkende zijn gezicht ook. Het was Chris Hill uit Engeland. Wij hadden hem nooit ontmoet maar wel met hem verschillende keren aan de telefoon gesproken en hadden verschillende dvdís van hem. Wij werden uitgenodigd het avondmaal met hen mee te vieren en daarna met hen te praten. Het was voor hem de 82e keer dat hij een groep naar IsraŽl leidde!

Een andere keer gingen wij naar de heel bekende Klaagmuur, de resten van een muur die een onderdeel was van het Joodse tempelplein uit de tijd van Jezus, een zeer heilige plaats voor de Joden. Op de foto kan u een IsraŽlische vlag zien. De president van de V.S., Barak Obama zou deze vlag willen verwijderen en vervangen door de vlag van de Verenigde Naties. Het is begrijpelijk dat de IsraŽlische 1e minister Netanyahu er niet aan denkt. Dat zou feitelijk betekenen dat hij het toezicht op de Klaagmuur zou overhandigen aan de V.N. die allerminst positief staat tegenover IsraŽl .

Wij zijn ook naar de stad Arad in de Negev woestijn geweest. Daar hebben wij kostbare vrienden die geloven dat Jezus (Yeshua) de beloofde Messias is. Een van hen, Eddy Beckford heeft een schaak/domino club voor Russisch overlevenden van de holocaust in de 2e wereldoorlog. Deze mensen zijn vanzelfsprekend oud, sommigen waren grand meesters in de schaakspel in Rusland. Nu leiden ze eenzame levens in Arad en brengen hun dagen door in de schaakclub.

Als hij de kans krijgt vertelt Eddy Beckford het evangelie aan deze mannen, maar dit wordt niet in dank geaccepteerd door een extreem orthodoxe Joodse groep, genaamd de Haredim. Een keer hebben ze de schaakclub in brand gestoken en Eddy zelf is al 3 jaar onder huisarrest omdat hij steeds voor het gerecht wordt gehaald.

Wij zijn ook in Bethlehem geweest. Het zal u misschien verbazen dat Bethlehem is gesitueerd op de zogenaamde West Bank en is dus in handen van de Palestijnen. Om er te komen, moesten wij door de Ďcheckpointí met een hoge muur die Jeruzalem scheidt van Bethlehem.

Men heeft een hoop kritiek op deze muur en zegt dat het erg hinderlijk is voor de Palestijnen, maar wij moeten niet vergeten, dat sinds IsraŽl de muur geplaatst heeft, er vrijwel geen zelfmoordaanslagen meer hebben plaatsgevonden.

Maar wij waren niet in Bethlehem om de muur of de zogenaamde heilige plaatsen te bewonderen maar om onze medechristenen te bezoeken en versterken. Wij hebben dus ook vrienden onder de Palestijnen. Wij ontvingen een hartelijk welkom en mochten met onze vrienden JeriŽs en Nawal bidden voor hun gezondheid.

Al met al een heel gezegende reis. Wij hebben Joden ontmoet, ook een Iranese Jood in een stadsbus en mochten voor hem het lied ĎDit is de dag die de Heer ons geeftí zingen in zijn moedertaal Farsi. Deze liederen in Farsi hebben wij in Nederland geleerd door veel om te gaan met Iranese asielzoekers.

Verder hebben toeristen ontmoet uit Finland, uit Zwitserland, uit Peru, uit Nieuw Zeeland, uit AustraliŽ enz. Een heel rijke ervaring!